Fisher
Fišer živi u severnoj Tanzaniji. Cesto se srece u savanskim visoravnima od 1000 do 1700 metara nadmorske visina, ali i na obradjenim poljima zasejanim semenskim kulturama, u vreme zrenja semenja. Zivi u jatima od 20-40 primeraka, na obalama reka i jezera. Gnezdi se u drvecu roda Acacia comiphora i napuštenim gnezdima ptica pletačica.
Prvi ga opisuje nemački ornitolog Reichenow 1877. godine. U Evropi se prvi put pojavljuje 1927. godine, u zoološkim vrtovima.
Ovaj papagaj dostize dužinu od 15 cm. Dominantna boja je zelena, obrazi i vrat su narandžasto-crveni, zadnji deo glave i teme su boje rđe, grudi su narandžasto-žute, stomak i prednji deo su žućkasto-zeleni. Mužjak se gotovo ne razlikuje od ženke, te ih je tesko raspoznavati.
U prirodi sezona parenja traje od suvog perioda u januaru i februaru, preko aprila, juna pa do jula.Tada se parovi izdvajaju i u već izdubljene duplje u drveću ili u tunelima iskopanim u liticama i ženka i mužjak unose ljuspice grančica praveći pri tom sferno gnezdo lavirintskog tipa sa dvostrukim otvorom u koje će ženka položiti 3-6 belih jaja veličine 23x17mm i na kojima će ležati narednih 20 dana, koliki je i period inkubacije, dok će se mladi po izleganju zadržati u gnezdu još 5 nedelja.
Kod uzgoja Fišera je neophodno da se gaje ptice čiste rase, sa jasnom oštrinom crteža, sto je ujedno i garancija kvaliteta. U volijeri se može gajiti više parova, sto zavisi od veličine same volijere. Polno su zreli sa 8 meseci. Za gneždjenje mu je potrebna kućica dimenzije 18x18x25 cm sa otvorom prečnika 5 cm, koji se nalazi 5 cm ispod gornje površine gnezda. U volijeri mora da bude 50% vise gnezda od broja parova. U volijeru im treba obavezno ubaciti grančice vrbe, breze ili lipe (kao i kod rozenkolisa).
Osnovna hrana ovih ptica je seme prosa, svetlo seme, ovas, konoplja, suncokret. Vole kuvano jaje, voće, zelene grančice i sl.
Genetskim radom došlo se do priličnog broja mutacija, tako da se i na našim prostorima mogu naći žuti, plavi, oliva, silver, pa čak i beli(albino) Fišeri.